Cyclische patronen en voorspelbaarheid.
De Wet van Ritmische Beweging heeft in tegenstelling tot de Wet van Polariteit een vaststaande cyclus. Voorbeelden hiervan zijn: de aarde die in een cyclus van 24 uur om haar eigen as draait en in 365,25 dagen een omloop om de zon maakt. De maan draait in een cyclus van 27,3 dagen om de aarde en doet er 29,5 dagen over om van nieuwe maan naar volle maan te gaan. Een cyclus is dus een vaste cirkelbeweging waarbij de duur van de beweging altijd hetzelfde blijft: een herhaling van hetzelfde. Dit principe zien we ook terug in de opeenvolging van de seizoenen: winter, lente, zomer en herfst. Ook levensfasen zoals geboorte, dood en wedergeboorte vormen een terugkerend patroon. Hoewel de cyclus zich herhaalt, is elke fysieke ervaring uniek. Deze cycli zijn nodig om te kunnen ontwikkelen.
Een kenmerk van een cyclus is dat de cirkelbeweging één kant opgaat; een logisch gevolg is dat deze steeds terugkeert naar haar beginsituatie. De volgorde binnen een cyclus ligt vast; na de winter komt altijd het voorjaar. Nu we bekend zijn met het begrip cyclus en daar een menselijk tijdsframe aan koppelen, kunnen we voorspellingen doen en daarop anticiperen. Zo weten we bij de cyclus van seizoenen dat er na de winter het voorjaar volgt en dat het voorjaar de beste periode is om te zaaien. De cyclus zorgt voor jaargetijden, ontwikkelingsfasen en patronen die allemaal de regelmaat van het universum weerspiegelen. In welke cyclus zit jij? De positieve flow of de negatieve flow. Is het tijd om te zaaien of om te rusten? Wanneer we een minder gunstige fase ervaren, kunnen we bewust de negatieve gevolgen beperken door de Wet van Polariteit toe te passen.
De onvermijdelijke cyclus.
De Wet van Trilling leert ons dat alles trilt en beweegt in ronde patronen. De Wet van Polariteit leert ons dat ieder ding een tegenovergestelde heeft en de beweging twee kanten op kan gaan. De Wet van Ritmische Beweging leert ons dat alles trilt of reageert volgens een bepaald ritme of cyclus; de beweging gaat continu één kant op, van hoogtepunt naar dieptepunt naar hoogtepunt: op, neer en op; opkomst, ondergang en opkomst. Dit ritme zorgt voor jaargetijden, cycli, ontwikkelingsfasen en patronen. Deze cycli zorgen voor onze hoogtepunten en daarmee ook voor onze dieptepunten. Ze zijn toepasbaar op alle terreinen van het menselijk leven en wat daarbij hoort. Zo is voor alles in het universum de Wet van Ritmische Beweging van toepassing. De Wet van Polariteit kent twee uitersten; bij de Wet van Ritmische Beweging worden deze twee uitersten met elkaar verbonden en kan de beweging slechts één kant op gaan, wat de cycli of ritmes waarborgt. Er is geen ontkomen aan; deze wet zorgt altijd voor ontwikkeling. De Wet stelt ook dat er voor ieder hoogtepunt een dieptepunt zal zijn. Daarom heeft iedereen de keuze om zijn emotionele en mentale gesteldheid in de hand te houden om de pieken en dalen te verminderen. De Wet waarborgt dat na extreme hoogtepunten ook extreme dieptepunten volgen. De sleutel tot succes voor het beheersen van de hoogtepunten en dieptepunten is evenwicht.
Groundhog Day.
Nu kunnen we bepalen of we in ons leven, ons bedrijf of onze relaties in een opgaande of neergaande cyclus zitten. Hoe dan ook zullen we in ons leven geconfronteerd worden met de Wet van Ritmische Beweging. Kort samengevat kan men de Wet overwinnen door de mentale en emotionele gesteldheid altijd onder controle te houden, zodat er geen nieuwe pieken of dalen gecreëerd worden. Dit is mogelijk door gebruik te maken van de Wet van Transmutatie en de Wet van Polariteit. Het doel is, zoals altijd, ontwikkeling. Persoonlijk vind ik de film Groundhog Day een passende metafoor. De hoofdrolspeler beleeft iedere dag exact hetzelfde, totdat hij eenmaal andere beslissingen gaat nemen, en zijn realiteit verandert. Als we het eenmaal begrijpen, gaan de deuren open. Hoe dan ook zullen de verschillende ervaringen met dezelfde thema’s bij ons terugkeren totdat we het gaan zien.
Hartslag van het heelal.
Norma Milanovich en Shirley McCune beschrijven het ritme van het heelal als volgt:
Het universum beweegt zich op cyclische wijze, waarbij energie eerst de ene kant op stroomt en vervolgens de andere kant. Deze beweging wordt omschreven als het ritme van het heelal, en dit ritme is in alle dingen terug te vinden. Het wordt de Wet van Ritmische Beweging genoemd. De principes die aan deze wet ten grondslag liggen worden beschreven als de beweging van de inademing en de uitademing van God. Het leven beweegt zich in cycli en vernieuwt zichzelf voortdurend, eerst vanuit de pieken en dan vanuit de dalen, vervolgens van binnenuit en dan van buitenaf. Deze ritmes verbinden de twee uitersten die in de Wet van Polariteit zijn onthuld. Deze ritmische bewegingen vormen de hartslag en de pulsatie van het leven zelf.
(Norma Milanovich & Shirley McCune, 2017, pp.219,220)
